باز به دنبال پريشانی ام
طاقت فرسودگی ام هيچ نيست
در پی ويران شدنی آنی ام
دلخوش گرمای کسی نيستم
آمده ام تا تو بسوزانی ام
آمده ام با عطش سالها
تا تو کمی عشق بنوشانی ام
ماهی برگشته ز دريا شدم
تا که بگيری و بميرانی ام
خوبترين حادثه میدانمت
خوبترين حادثه میدانی ام؟
حرف بزن! ابر مرا باز کن
دير زمانی است که بارانی ام
حرف بزن، حرف بزن، سالهاست
تشنه يک صحبت طولانیام
ها به کجا میکشی ام خوب من
ها نکشانی به پشيمانی ام
محمد علی بهمنی
بعد از اين هيچ دلي مثل دلم تنها نيست
خسته تر از دل من باز در اين دنيا نيست
تار و پودم همه از رنج و پريشاني بود
قصه زندگيم آه كمي طولا نيست
بار اندوه مرا شانه ي شب مي فهمد
مثل شب هيچ كسي منتظر فردا نيست
بي قراري نكن اي عشق كمي ساحل باش
دل دريا زده ام بي خبر از دريا نيست
گرچه اين مردم بي حوصله ام مي دانند
طاقتم بيشتر از برگ گلي حتي نيست
باز بايد بنويسم به خدا اي مردم
بعد از اين هيچ دلي مثل دلم تنها نيست
از غریبه ها بترسید... آنها بلد نیستند آشنای روزگارتان شوند و دلتان که
خوش شد به ماندنشان نگذارند بروند... غریبه ها بلد نیستند آشنا بمانند...
آشنا ماندن را دوست ندارند... آشنا شدن و ماندن مسئوليت دارد... غريبه ها
مسئوليت را دوست ندارند... آنها ادا در مي آورند... اداي آشنايي... اداي
عشق... اداي دوست داشتن... غريبه ها به شما فكر نمي كنند... دلتنگ
شما نمي شوند... شما را به خاطر شما نيست كه دوست مي دارند... آنها
دوست مي دارند چون نياز دارند كه دوست داشته باشند... غريبه ها به
خاطر دل خودشان عاشق مي شوند... به خاطر شما نيست كه به سمتتان
مي آيند... فرار از تنهايي است كه وادارشان مي كند... غريبه ها هرگز هرگز
هرگز راست و درست عاشق نمي شوند... آنها غصه هاشان را براي شما
مي آورند و دلتان را تنگ مي كنند اما شاديشان را دور از شما سپري مي
كنند... به دلهاي تنهايتان... به دلهاي پريشانتان... به دلهاي بي قرارتان كاري
ندارند... يك روز به خودتان مي آييد و مي بينيد غريبه اي را آشناي روزگارتان
كرده ايد كه حرفهاي قشنگ قشنگ مي زند... كه زياد از عشق حرف مي
زند و شما باورتان مي شود حرفهايش را... اما فردا كه بيايد غريبه حرفهايش
را گذاشته و رفته... او ديگر به شما نيازي نداشته و رفته... تنهايي ديگر
آزارش نمي داده و رفته... رفته و شما روزها و روزها با خودتان كلنجار
خواهيد رفت كه چرا؟... كه چه شد آن همه حرفهاي خوب و قشنگ؟... كه
چطور مي شود كشتي عشق به گل بنشيند؟... غريبه ها را رها كنيد... آنها
دائماً در رفت و آمدند... مي آيند... پايبندتان مي كنند... مي روند... شما را با
خاطراتتان تنها رها مي كنند... دوباره بر مي گردند... داغ خاطرات را تازه مي
كنند... دوباره مي روند... غريبه ها با باد مي آيند و با باد مي روند... بالهاي
اعتمادتان را مي شكنند... دوستي تان را مي خراشند... دل زده تان مي
كنند از هر چه مهر است... از هر چه اعتماد است... غريبه ها شيريني رويا
را از شما مي گيرند و طعم ريحان را تلخ مي كنند... آنها شما را با دنيايي
غريبه مي كنند و خودشان هم تا آخر دنيا غريبه مي مانند حتي اگر پشت
نقاب هزار هزار آشنا پنهان شده باشند...
دل ام دنياي آشنا؛دنياي بدون غريبه مي خواهد... دل ام دنياي بي
نقاب؛دنياي پر از كوه هاي اعتماد و اعتماد و اعتماد مي خواهد...
از غريبه ها بترسيد... آنها بلد نيستند آشناي روزگارتان شوند... درهاي
دنيايتان را هيچ روزي به رويشان باز نكنيد كه حتماً روزي شيشه ي دلتان را
به زمين مي زنند و مي روند... اين خط! اين نشان!...
این روزها من گم شدم، گم شدم و دیگر کسی مرا پیدا نخواهد کرد
این روزها شبیه تابلوهای نقاشی شدم،
نقاشی های پیکاسو و فریادهای گرونیکا...
این روزها خودم نیستم . مشتی از یک آدم مانده از من و دیگر هیچ
این روزها دلم جا ندارد
این روزها زیاد شب می شود...
این روزها شاید تکرار می شوم..
این روزها کسی نمی گوید حالت چطور است....!
این روزها با اینکه ماه گم شده اما ، شب ها تا صبح روشن است!
می دانی؟!
یادم نمی رود شما را...
کاش منم یه کودک بودم .گرچه این روزها منم همراه پسرکم یک کلاس
اولی ام!!!
نیست تکلیف تو روشن بروم یا نروم؟!
جان من، نذر دل تو!بکشی یا نکشی...
تو از آزار من ایمن!بروم یا نروم؟!
گفته بودی سر عقل آمدنی نیست دلت...
آخر از دل به چه فن؟بروم یا نروم؟!
دوستی عین دروغیست،که بهم می ورزیم
واقعا!من،من دشمن بروم یا نروم؟!
رفتنی ها همه رفتند! فقط ما ماندیم
تو نه شادی نه شیون بروم یا نروم؟!
"خانه بخت "و"لب گور "یکی را بردار!
بین کافور و کفن ،من بروم یا نروم؟!
از بگو مگوی دل در کنار تنهایی
توی کوچه چشمم گریه ای قدم میزد
از غریبی تلخ روزگار تنهایی
آسمان بی مهتاب سرد وساکت
وآرام خسته خسته میگرید
می نویسم از درد از شعاع محنت زا
مثنوی اندوه شعله زار تنهایی
میشود شبی با تویک شب شمالی داشت
شد رها ز زندان مرگ زار تنهایی
بغض گریه ای دارم چون شب زمستانی
خسته میشوم گاهی در حصار تنهایی.
در تمام کشور ها براي اينکه عاشق و معشوق بتوانند احساسات خود را به يکديگر منتقل کنند از راههاي زيادي استفاده مي کنند با صحبت کردن ، نامه نوشتن ، نگاه کردن ..اما معمولترين روش استفاده از گل است .خود واژه ي گل سمبل عاشقي مي باشد .اما بد نيست با نشانه هاي تمام گل ها قدري آشنا بشويدتا اگر موقعي خواستيد احساس خود را به عاشق يا معشوق خود عرضه کنيد بدانيد تا چه گلي را هديه کنيد يا گلي را که هديه گرفته ايد چه معنا و مفهومي دارد ...
تذکر ................به نظر من عشق فقط به جنس مخالف محدود نمیشه و معنای گسترده تری داره .....
گل مريم: نشانه نجابت و پاکي معشوق است و اگر عاشقي آن را تقديم معشوق نمايد
مي خواهد بگويد که به عفت و عشق او اطمينان کافي دارد
گل ياس: نشانه آنست که عشق و دوستي بايد دو جانبه باشدوگرنه بي ثمر است و علامت آن است که عشق عاشق اگر از جانب معشوقه پذيرفته نگردد او را ترک مي نمايد و فراموشش مي نمايد
گل زرد: نشانه اي است بر احساسات تنفر آميز عاشق نسبت به معشوق خويش
گل بنفشه: نشانه آنست که عاشق از دلدارش مي خواهد با او مهربان باشد اورادوست بدارد و در رنج و شادمانيش شري ک و سهيم باشد .
گل يخ: نشانه اي است بر نا اميدي و رنج عشق
گل نرگس: نشانه اي است بر شوريدگي عاشق که از معشو قه مي خواهد با او يکرنگ باشد.
گل لاله: نشانه آنست که عاشق حاضر است در راه معشوق از جان خويش هم بگذرد و هرچه که او بخواهد انجام دهد.
گل ميخک: نشانه آنست که عاشق قلب خودش را که بهترين هديه هاست به معشوق ز جان گرامي تر تقديم مي کند.
گل نسترن: نشان آنست که عاشق از خيانت معشوق به تنگ آمده و دلش مي خواهد از او که عشق را با هوس مخلوط کرده است بگريزد.
گل مرواريد: نشانه اي است بر آخرين حرف هاي دل عاشق و آخرين ناله هاي قلب ديوانه اش
گل شقايق: نشانه اي است از عشق شور انگيز عاشق به معشوق و نشانه ي تپيدن هاي قلب
اوست در آرزوي ديدار معشوق .
گل سرخ : نشانه عشق آتشين است عشقي که عاشق مي خواهد خود را در ميان شعله هايش قربان معشوق نمايد.
گل اطلسي: را هر که براي معشوق بفرستد از او مي پرسد که آيا او را دوست دارد يا نه.
گل بيد مشک: نشانه آنست که عاشق کينه معشوقه بي وفا را به دل نمي گيرد و با فرستادن شاخه اي از اين گل به او مي گويد من تو را مي بخشم زيرا گناه از من و سرنوشت من است.
گل ناز: نشانه آنست که عاشق در عين حال که ناز معشوقه را دوست دارد دلش مي خواهد او فسونگري را کم کند و به سوي وي روي آورد .
گل مرزنگوش: نشانه نفرت عاشق و نفرين اوست که براي معشوق مي فرستد .
تعداد شاخه گل ها نشانه چيست؟
گل ها به دليل تنوع نامحدودشان در هر شرايطي معاني ويژه و خاصي داشته و تاثير جاودانه اي بر هديه شوندگان خود دارند. آگاهي از معاني رنگ گل ها، تعداد شاخه هاي گل در يک دسته و غيره مي تواند ما را در اهداي درست و افزايش تاثيرگذاري آنها ياري دهد. فراموش نکنيد که
لازم نيست حتما منتظر موقعيت و اتفاق خاصي براي هديه گل به کساني که دوستشان داريد باشيد، در حقيقت گل هديه ايست که اگر به صورت غير منتظره تقديم شود ارزش بيشتري دارد.
معني تعداد شاخه گل ها بصورت کلي:
در يک دسته
1 شاخه گل: نشانه توجه يک فرد به طرف مقابل
3 شاخه گل: نشانه احترام به طرف مقابل
5 شاخه گل:نشانه علاقه و محبت به طرف مقابل
7 شاخه گل: نشانه عشق
معني تعداد شاخه گل هاي رز در يک دسته
1 شاخه رز: يک احساس عاشقانه فقط براي تو
3 شاخه رز: دوستت دارم
5 شاخه رز: بي نهايت دوستت دارم
12 شاخه رز: عشق ما به يک عشق دو طرفه تبديل شده است
36 شاخه رز: احساس وابستگي رمانتيک
99 شاخه رز: عشق من براي تو جاودانه و تا ابد مي باشد
365 شاخه رز: هر روز سال به تو مي انديشم و دوستت دارم
همچنين 10 شاخه گل لاله عموما به نشانه يک عشق بي نظير بکار برده مي شود.
معني رنگ رزها:
رز قرمز: رز قرمز کم رنگ به نشانه «دوستت دارم» مي باشد و رز قرمز پر رنگ به معني زيبايي بي انتهاست.
رز زرد: امروزه رز زرد به معني شادي و خوشحالي مي باشد ولي در گذشته رز زرد معني کاهش ميزان علاقه و وفاداري را داشت.
رز سفيد: رز سفيد به معني عشق روحاني و پاک است و در دسته گل عروس به معني احساس عاشقانه شادي آور مي باشد.
رز ارغواني: اين رز به معني تمايل و اشتياق فرد به طرف مقابل است و رز نارنجي به معني «من فريفته و دلباخته تو هستم» مي باشد.
رز معطر: بدين معني است که عشق در نگاه اول بوجود آمده است.
رز صورتي: رز صورتي کم رنگ به معني تحسين، ستايش، وقار و شايستگي و زيبايي مي باشد و رز صورتي پر رنگ به معني تشکر از طرف مقابل است.
به طور کلي تمام رزهاي کم رنگ به معني دوستي با طرف مقابل مي باشند.
ترکيب رنگ هاي مختلف رز
در يک دسته گل
ترکيب رز زرد و قرمز در يک دسته گل به معني «تبريک» در هر مناسبتي مي باشد.
ترکيب رز زرد و نارنجي در يک دسته گل به معني علاقه زياد به طرف مقابل است.
ترکيب رز قرمز و سفيد به معني يگانگي و اتحاد با طرف مقابل مي باشد.
مثل تموم آدما بگذر از این همیشه پیر!
از این ترانه ساز شب ،که از سیاهی کمتر !
همون که هر کاری کنه بازم دلت ونمی بره!
یه شوخی بی مزه ام مثل جکای تکراری!
کاش که میشد فقط یه بار پا توی خوابم بذاری!
تا ببینی توی دلم چه محشری به پا شده!
یه دنیا بغض و آرزو، تو حجم سینه جا شده!
یه شوخی بی مزه ام! بشو از من رد بشو!
هیشکی نجاتم نمی ده! نه من، من نه توی، تو!
نگو که حضرت بهار، خونه ما رو بلده!
تو که خودت مسافری، امید باطلم نده!
یه شوخی بی مزه ام! مثل خود مرگ!
شکوفه درخت سیب، افتاده تو دام تگرگ!
منتظر شکستنم !منتظر فصل سقوط!
از لبای عاشق تو کی وا میشه قفل سکوت؟
یه شوخی بی مزه ام! فقط همین !فقط همین!
نه قصه ام نه خاطره! یه برگ خشک روی زمین!
حسن علیشیری
در هوای عفن آلود پرستو به چه کارت آید؟
فکر نان باید کرد و هوایی که در آن نفسی تازه کنیم
گل گندم خوب است- گل خوبی زیباست
ای دریغا که که همه مزرعه ی دل ها را علف هرزه ی
کین پوشاندست
و همه مردم شهر بانگ برداشته اند
که چرا سیمان نیست ؟
و کسی فکر نکرد
که چرا ایمان نیست ؟
و زمانی شده است
که به غیر از انسان
هیچ چیز ارزان نیست .
ابر باش تا همه منت باریدن تو را بکشن
سالهای بلند من بی تو
محبوب شب
عمو داریوش
خودنویس
دلنوشته های یک معلم
شاعرانه ها
فرشته ناتنی
دختر بلبل
مشاوره وروانشناسی
جان غزل
خاله ریزه
میکس وار زندگی
ویولت
قسطنطنیه
مجله کوچک بردگی
پینوکیو
داستانها حکایتها و طنز
یک روز همه چیز تمام می شود
ستاره
پارمیس دختر تنها
فرزندان ایران
خبرها /خاطرات/مصاحبه
مینا
دنیای صورتی
اتاق نارنجی
خاطرات وبلاگی
دستهای سیمانی
هنر قهوه ای
نوشته های یک زن سیگاری
پاورقی
کلمه رمز:زندگی
...مادر...معشوقه ...همسر
متولد ماه مهر(ترازوی عدالت)
دانلود سرای قند عسل
پری زاد
قالب های نایت اسکین
